Normy redakcyjne


 
Kwestie techniczne 
 
  • Format książki przesłanej do redakcji: dokument .doc lub .docx (nie przyjmujemy plików .pdf) 
  • Dopuszczamy przesyłanie książki podzielonej na części/rozdziały zawarte w osobnych plikach, odpowiednio ponumerowanych 
  • Czcionka podstawowa: Times New Roman, rozmiar 12, interlinia 1,5 
  • Tytuły rozdziałów, podrozdziałów, sekcji można składać czcionką Arial, ewentualnie w większym rozmiarze 
  • Na końcu tytułu książki, rozdziału, podrozdziału prosimy nie stawiać kropki 
  • Pierwszy akapit danego rozdziału/podrozdziału prosimy pozostawiać bez wcięcia akapitowego. 
  • W pozostałych akapitach stosujemy wcięcia. 
  • Prosimy nie stosować numeracji stron, podziałów na sekcje, automatycznych nagłówków itp. – utrudnia to skład książki 
  • Ilustracje prosimy przesyłać osobno, odpowiednio opisane, w tekście książki zaś powinna znajdować się precyzyjna informacja o ich docelowej lokalizacji i podpisach 
  • Tabele prosimy umieszczać w tekście książki. Należy pamiętać, że docelowa strona publikacji jest węższa niż strona A4 (standardowa dla Worda) i ostateczny kształt tabeli będzie wyglądał inaczej. Sugerujemy składanie ich mniejszą czcionką. Uwaga: przypisy do tabel formatujemy ręcznie (stosując indeks górny) i umieszczamy pod daną tabelą. 
  • Strona znormalizowana tekstu to 1800 znaków (wraz ze spacjami). Arkusz redakcyjny to 40 tys. znaków (ok. 22 strony). Objętość książki liczymy w tych właśnie wartościach, a nie w stronach programu Word. 
  • Liczbę znaków można sprawdzić klikając Statystykę wyrazów (w nowym Wordzie mieści się ona w zakładce Recenzja) 
 
 
Cytaty 
 
  • Cytaty o długości do 4 linijek umieszczamy w cudzysłowie drukarskim („”); nie stosujemy kursywy. Jeśli wewnątrz cytatu musimy także zastosować cudzysłów (tzw. cudzysłów zagnieżdżony), powinno to wyglądać następująco: 
 
 „Cytat »wewnątrz« cytatu”. 
 
Proszę zwrócić uwagę na brak spacji przy cytatach, formę i kierunek strzałek cudzysłowu wewnętrznego, 
a także kropkę po zamknięciu cudzysłowu. 
 
  • Cytaty dłuższe niż 4 linijki wyodrębniamy do osobnego akapitu i składamy czcionką o rozmiarze 10. Nie stosujemy tutaj cudzysłowu ani kursywy, za to zostawiamy u góry i u dołu pustą linię, a cały cytat wcinamy z lewej strony. 
  • Opuszczenia w cytacie sygnalizujemy zapisem […] lub (…). Prosimy konsekwentnie trzymać się wybranej notacji. Uwaga: trzykropek uzyskujemy w Wordzie poprzez wciśnięcie klawiszy prawy Alt + kropka 
  • Jeśli z powodów gramatycznych pierwszą literę cytatu musimy zmienić z małej na dużą lub odwrotnie, stosujemy zapis: „[c]ytat” lub „[C]ytat” 

Przypisy 
  • Nasze wydawnictwo preferuje przypisy dolne. Prosimy składać je czcionką Times New Roman, rozmiar 10, odstęp pojedynczy, bez wcięcia i numerować w sposób ciągły, z zastosowaniem numeracji arabskiej. 
  • W przypisach należy konsekwentnie stosować notację łacińską lub polską: 
 
 ibid./ibidem, op. cit., vide itd. lub tamże, dz. cyt., zob. itd. 
 
Po skrótach zapisanych kursywą znak przestankowy zapisujemy tekstem prostym. 
 
  • Jeśli przedmiotem przypisu jest odniesienie do cytowanej publikacji, powinno mieć ono formę następującą: 
 
 J. Kowalski, Tytuł książki. Razem z podtytułem, Wydawca, Miasto 2013, s. 78. 
 J. Kowalski, Tytuł rozdziału [w:] Tytuł publikacji zbiorowej, Wydawca, Miasto 2013, s. 78. 
 J. Kowalski, Tytuł artykułu [w:] „Tytuł czasopisma”, t. 13, 1968, z. 3, s. 55 
 J. Kowalski, Tytuł artykułu, „Tytuł Dziennika”, nr 25, 12. 09.2013, s. 2. 
 
Uwaga: przy pierwszym przywołaniu publikacji podajemy pełne dane bibliograficzne, przy następnych 
– skrócone. 
 
  • Znacznik przypisu prosimy umieszczać przed znakiem przestankowym (kropką, przecinkiem, średnikiem itd.), a w przypadku cytatu – po cudzysłowie, a przed znakiem przestankowym: „cytat”3
  • W szczególnych przypadkach dopuszczamy przypisy bibliograficzne tzw. amerykańskie (w tekście),w następującej formie: 
 
 (Kowalski, 1995: 56) 
 
 
Bibliografia 
 
  • Zasoby archiwalne: 
 
Archiwum Narodowe w Krakowie 
Zespół: CK Dyrekcja Policji w Krakowie; Akta Naczelnego Komitetu Narodowego w Krakowie. 
 
  • Publikacje zwarte: 
 
Kraszewski Piotr, Polska emigracja zarobkowa w latach 1870–1939. Praktyka i refleksja, Zakład Badań 
Narodowościowych PAN, Poznań 1995. 
 
Emigracja z ziem polskich w czasach nowożytnych i najnowszych (XVIII–XX w.), red. Andrzej Pilch, PWN, 
Warszawa 1984 
 
Murdzek Benjamin F., Emigration in Polish Social-Political Thought 1870–1914, Columbia University 
Press, New York 1977. 
 
  • Artykuły lub rozdziały w publikacjach zbiorowych: 
 
Kołodziej Edward, Polacy w Ameryce Łacińskiej wobec kwestii odrodzenia niepodległego państwa 
polskiego [w:] Polonia w walce o niepodległość i granice Rzeczpospolitej 1914–1921, red. Adam Koseski, 
Wyższa Szkoła Humanistyczna, Pułtusk 1999, s. 170–194. 
 
  • Artykuły w czasopismach i periodykach naukowych: 
 
Kania Marta, „Nowa Polska” – plany kolonizacji polskiej w Brazylii, „Przegląd Polonijny”, 2004, z. 4, s. 
132–142. 
 
  •  Artykuły w prasie:
 
Warchałowski Kazimierz, W przewidywaniu. Kilka uwag z powodu zagrażającej nowej gorączki 
brazylijskiej, „Kurier Warszawski”, nr 297, 27.10.1907, s. 2–3. 
 
  • Źródła internetowe: 
 
Rowlett Russ, How Many? A Dictionary of Units of Measurement, University of North Carolina at Chapel 
Hill, 2012, www.unc.edu/~rowlett/units/introd.html [dostęp: 08.09.2013]. 
 
  • Prosimy zwrócić uwagę na następujące kwestie: 
 
– imiona autorów, redaktorów, tłumaczy zapisujemy w wersji pełnej 
– jeśli autorów, redaktorów, tłumaczy jednej publikacji jest więcej, podajemy wszystkich 
– zawsze podajemy wydawcę publikacji zwartych, a także ewentualną nazwę serii oraz numer tomu w 
przypadku publikacji wielotomowych 
– w przypadku artykułów oraz rozdziałów podajemy przedział stron, na których się mieści 
– w przypadku publikacji obcojęzycznych zachowujemy oryginalną pisownię nazwisk, tytułów (uwaga na 
małe/wielkie litery), wydawnictw, nazw własnych 
– po tekście kursywą znaki przestankowe zapisujemy tekstem prostym 
– przed [w:] nie stosujemy przecinka 
– na końcu adresu bibliograficznego stawiamy kropkę 
 
 
Pisownia i styl 
 
Zapis nazw własnych i wyrażeń obcych 
 
  • W imionach i nazwiskach obcojęzycznych stosujemy pisownię oryginalną, bez względu na ewentualną odmianę przez przypadki: 
 
 Gabriela Garcíi Márqueza, z Felipe Gonzálezem 
 
  • Uwaga na pisownię nazw odmienionych: 
 
 Márqueza nie: Márquez’a 
 Bougainville’a, Bolugainville’em nie: Bougainvilla, Bougainvillem 
 Lorki nie: Lorci 
 Salvadora Dalí / Dalego nie: Daliego (ale: Gaudiego) 
 
  • W przypadku nazw i nazwisk obcych o ustalonej wersji polskiej stosujemy właśnie tę pisownię: 
 
 Jerzy Waszyngton, rzeka Urugwaj, stan Parana, Madryt, Sewilla, Gwadalkiwir, Kordyliera 
 
  • Słowa obce (niebędące nazwami własnymi) zapisujemy kursywą: 
 
 notabene, alter ego, hidalgo, bandeirantes 
 
 
Zapis dat i liczb (prosimy zwrócić uwagę na spacje) 
 
  • w 1945 r. / roku wybrany zapis prosimy stosować konsekwentnie 
  • w roku 1945 
  • w XIX w. / wieku wybrany zapis prosimy stosować konsekwentnie 
  • w wieku XIX 
  • w drugiej połowie XX w. / wieku 
  • w latach 1990–2005 
  • półtora roku 
  • dwudziestowieczny nie: XX-wieczny  czteroosobowy nie: 4-osobowy, 4-roosobowy 
  • dwudziestopięciolecie, 25. rocznica nie: 25-lecie
  • o godz. / godzinie 18 wybrany zapis prosimy stosować konsekwentnie 
  • (w dniu / dnia) 14 listopada 1935 r. / roku 
  • II wojna światowa (nie: Druga Wojna Światowa) 
  • liczebniki 1–10 zapisujemy słownie, wyższe – cyframi: pięć osób, ale 35 m / metrów 
  • konsekwentnie stosujemy skróty typu km, tys., mln – lub pełne słowa 
 
 
Przykłady skrótów 
 
  • np. 
  • tzw., tj. 
  • m.in. (bez spacji!) 
  • itd., itp., etc. 
  • jw. 
  • ok. (= około) 
  • pw. (= pod wezwaniem) 
  • św. św. (= święci) 
  • oo. (ojcowie – zakonnicy), ss. (siostry zakonne), ks. 
  • im. 
  • kpt., mjr (bez kropki!), gen. 
  • ul., pl. 
  • nr 
  • p.n.e. = przed naszą erą, 
  • n.p.m. = nad poziomem morza, 
  • °C 
  • ha (= hektar) 
  • m, cm, mm, 
  • m², m³ 
  • kg, g, t (= tona) 
  • zł, €, $ 
 
 
Łącznik (dywiz) i półpauza (myślnik) 
 
  • łącznik (-) jest krótki; stosuje się go np. w następujących złożeniach: 
 
 biało-czerwony 
 serbsko-chorwacki 
 renesansowo-barokowy 
 cztero- lub pięcioletni 
 południowo-zachodni 
 
  • pauza (–) jest dłuższa; można ją uzyskać przez wciśnięcie kombinacji klawiszy Ctrl oraz znaku „-” na klawiaturze numerycznej. Stosuje się ją jako klasyczny myślnik w tekście ciągłym, w dialogach, a także np. w następujących złożeniach: 
 
 3–4 metry 
 20–25 listopada 
 w latach 2000–2004 
 spór na linii Hiszpania – Francja 
 pociąg relacji Warszawa – Kraków 
 
 
W razie pytań chętnie służymy pomocą. 








Katalog


Powrót Martína Fierro
José Hernández

Cena: 25.00 zł
Cena katalogowa: 25.00

Historia Paragwaju
Marcin Florian Gawrycki

Cena: 35.00 zł
Cena katalogowa: 35.00

Już wkrótce...





NetSoftware
2017 © Wszelkie prawa zastrzeżone
facebook